-->

Ograniczenie ogrodu tylko do dużej murawy i rzędu tui posadzonych wzdłuż ogrodzenia, to pieśń przeszłości – mimo, że zielony – taki ogród nie ma w sobie życia.

Trawa jest bardzo ważna, bo to miejsce na wypoczynek, gry i  zabawy oraz relaks. 

To nasz letni salon, w którym przyjmujemy gości i świetnie bawimy się w gronie najbliższych. 

Ale ogród daje nam niemal nieograniczone możliwości zaaranżowania dodatkowej przestrzeni pełnej kolorów, zachwycających form i kształtów. To najwdzięczniejsza z możliwych przyrodnicza scenografia. 

OGRÓD TO ŻYWY ORGANIZM!

Różnorodność roślin, zarówno typowo ozdobnych jaki użytkowych – owocowych, warzyw czy ziół – to gwarancja utrzymania ogrodu w stanie biologicznej równowagi, a także zbliżenia go do natury i walki ze zmianami klimatu. 

Im więcej gatunków i odmian roślin uprawiamy, tym większa i bardziej ścisła sieć powiązań tworzy się między nimi. Przestaniemy mieć problem w wyspecjalizowanymi szkodnikami skierowanymi na jeden gatunek – obok nich zadomowią się pożyteczne organizmy, które pomogą w naturalny sposób pozbyć się niechcianych owadów. Natura jest bardzo mądra – wystarczy oddać jej głos. 

NIE TYLKO FLORA!

Bioróżnorodność, to także zaproszenie wysłane dla zwierząt. Ogród powinien tętnić życiem. Jest coś bardziej kojącego od szumu traw, śpiewu ptaków, widoku motyli i pszczół na bajecznie kolorowych kwiatach, czy jaszczurki wygrzewającej się na kamieniu? Jeśli zostawimy poidełka z wodą – odwiedzą nas jeże – niezmordowani pogromcy ślimaków. 

Budki lęgowe i karmniki dla ptaków, domki dla pszczół samotnic lub trzmieli, trochę liści i gałązek pozostawionych na zimę dla jeża – to wszystko sprawi, że nasz ogród będzie małą planetą, mikrokosmosem, rajem dla flory i fauny, której obserwacja to najlepsza terapia odstresowująca!

BIO: ZDROWO I PYSZNIE!

Drzewka owocowe nie tylko pięknie kwitną. W okresie zbiorów możesz cieszyć się ich owocami – najbardziej bio jak to tylko możliwe! Niech się schowają wszystkie półki w sklepach: Twoje własne jabłka z ogródka, to prawdziwy sztos! Deser na tarasie? Czyż nie byłoby wspaniale zerwać kilka borówek albo porzeczek i posypać nimi bitą śmietanę na lodach? Hmmm… Widzisz to? My też!

Aranżacja bioróżnorodnego ogrodu to proces, który powinien być przemyślany i zaplanowany, z uwzględnieniem warunków, jak i Twoich indywidualnych zapatrywań. 

Razem możemy stworzyć Wasz prywatny raj na ziemi!

Przydomowy kompostownik

Kompostowanie staje się coraz bardziej popularną metodą utylizacji odpadów organicznych, powstających w ogrodach. Jest to proces naturalnego rozkładu materii organicznej, pod wpływem działania mikroorganizmów, zachodzący w warunkach tlenowych.

Powstający w efekcie tych przemian kompost to wyjątkowo wartościowy nawóz organiczny, bogaty w próchnicę oraz makro- i mikroelementy.

O czym należy pamiętać przy tworzeniu kompostownika?

  • powinien być ustawiony w miejscu zacienionym i osłoniętym od wiatru
  • dolna, ok. 20 – centymetrowa warstwa (drenażowa) powinna się składać z grubszych, połamanych gałązek, co będzie ułatwiać cyrkulację powietrza
  • kolejną warstwę tworzymy z ziemi ogrodowej
  • następne warstwy to odpadki, które przekładamy kolejnymi warstwami ziemi
  • masę kompostową należy systematycznie mieszać i zwilżać wodą
  • po upływie 10 – 12 miesięcy powstanie kompost, który można wykorzystywać jako naturalny nawóz

Zalety kompostowania

  • jednoczesna utylizacja kilku rodzajów odpadów organicznych
  • pozyskanie pełnowartościowego nawozu o walorach zbliżonych do obornika
  • oszczędność ekonomiczna (kompost uzyskany we własnym zakresie jest praktycznie darmowy)
  • kompostowanie prowadzi do zmniejszenia ogólnej ilości odpadów o 30 – 50%

Odpady nadające się na kompost:

  • resztki roślinne takie jak: ścięta trawa, liście z drzew i krzewów, ścięte gałęzie i pędy, darń, zwiędłe kwiaty, chwasty
  • obierki owoców i warzyw, skorupki jajek, fusy z herbaty i kawy
  • zużyte podłoża i ziemie organiczne, słoma, siano, trociny

Odpady nie nadające się na kompost:

  • zepsuta żywność, mięso, kości, resztki jedzenia, skórki cytrusów, produkty mleczne, odchody zwierzęce, kamienie, szkło, metal, zanieczyszczona ziemia

Wszystkie rośliny uprawiane w ogrodzie wykorzystują zawarte w glebie składniki pokarmowe. Cała materia organiczna wytworzona na terenie ogrodu, podczas wzrostu pobiera z gleby biopierwiastki zubożając tym samym środowisko glebowe. Nawożenie kompostem umożliwia rekompensatę zaczerpniętych z gleby składników.

Przy aranżacji tarasu lub balkonu warto kierować się nie tylko funkcjonalnością, ale również wymaganiami roślin i zasadami kompozycji przestrzennych. Dzięki temu, zyskasz przestrzeń, która przez cały rok będzie zachwycać barwami.

Wymagania świetlne

Jeśli taras/balkon znajduje się od strony południowej lub zachodniej, to przez większość część dnia będzie skąpany w promieniach słonecznych. To najlepsze warunki dla roślin światłolubnych, takich jak: goździki, jaskry, groszek pachnący, begonie, fiołek, maciejka, pelargonia, surfinia, winobluszcz.

Strona wschodnia oświetlona jest tylko wczesnym rankiem, do południa. Tutaj najlepiej będą się czuły rośliny lubiące półcień: nasturcje, werbeny, wilczomlecze, fuksje, hortensje.

Do tarasów/balkonów północnych dociera w ciągu dnia najmniej promieni słonecznych. Ale są rośliny, które to lubią, np. barwinek, bluszcz, niecierpek, niezapominajki, cisy i paprocie.

Wymagania glebowe

Ziemia do roślin tarasowych powinna być żyzna, luźna i przepuszczalna. Poza tym ważny jest poziom pH. Najlepiej jeśli jest lekko kwaśny (5,5 – 6,5).
Ziemię należy odpowiednio nawozić, najlepiej i najszybciej działającymi nawozami w płynie. Jako, że takie nawozy wypłukują się z podłoża dość szybko, należy je uzupełniać raz na dwa tygodnie.

Wymagania wodne


Rośliny w pojemnikach: donicach czy skrzynkach, trzeba podlewać codziennie, najlepiej wieczorem. W upalne dni dwa razy dziennie: wcześnie rano i późnym wieczorem.

ZASADY KOMPOZYCJI:


Przy sadzeniu roślin na tarasach należy kierować się regułą: wysokie rośliny z tyłu, a niskie i drobne na pierwszym planie. Wybieramy przede wszystkim gatunki kwiatów długo kwitnących czyli jednorocznych. Ale ich wiosennym i późno jesiennym uzupełnieniem powinny być dwuletnie bratki, stokrotki, niezapominajki oraz typowo wiosenne tulipany, hiacynty, narcyzy.Nie ma nic przyjemniejszego niż długie, letnie wieczory spędzone na tarasie, wśród pięknie pachnących kwiatów. Maciejka czy pachnący groszek to pozycje obowiązkowe!

KOLOR MA ZNACZENIE


W zależności od pożądanego efektu możemy zestawiać ze sobą barwy stonowane lub dobierać takie, które kontrastują. Na zacienionych balkonach lepiej wyglądają rośliny kwitnące w ciepłych kolorach: na żółto czy pomarańczowo. Z kolei na tarasach bardzo słonecznych, dobrze wyglądają rośliny o chłodniejszej barwie: fioletowe, różowe, niebieskie.

Jeśli w Twoim ogrodzie dominuje trawa, a rabaty są zbyt wymagające czasowo, to wyjściem jest piękny, kolorowy taras, gdzie w skrzynkach i donicach możesz posadzić niewymagające rośliny, które kwitnąc w całym sezonie wiosenno-letnim, sprawią Ci wiele radości.

Oczko wodne często stanowi centralny punkt ogrodu i jest jego najefektowniejszą ozdobą. Cieszy nie tylko nasze oko, ale także jest powodem do dumy, kiedy podziwiają je zaproszeni goście. Aby cały czas utrzymywało się w dobrej kondycji, należy otoczyć je troską i regularnie o nie dbać.

Najważniejsze zasady pielęgnacji oczka wodnego:

  1. Zapobieganie kwitnieniu wody, czyli rozwojowi glonów planktonowych. Rośliny te lubią słońce, ciepło i stojącą wodę. Dlatego warto ją natleniać i schładzać stosując kaskady i małe fontanny. Co najmniej ⅓ powierzchni oczka powinna znajdować się w cieniu. Można także stosować ekologiczne preparaty antyglonowe. Należy przy tym pamiętać, aby nie szkodziły florze i faunie. Jeśli woda w oczku wodnym szybko staje się mętna i zielonkawa, niezbędne mogą okazać się filtry i lampy UV ograniczające rozrost glonów.
  2. Systematyczne zbieranie zanieczyszczeń z powierzchni wody. Ważne jest też, aby regularnie usuwać z oczka nadmiernie rozrastające się rośliny podwodne oraz o pływających liściach. Ograniczać należy także zbytnio rozrosłe rośliny ze strefy brzegowej oraz martwe, chore i suche pędy.
  3. W oczku wodnym na skutek parowania, ubywa wody. Dlatego trzeba pamiętać o jej uzupełnianiu. Takie dolewanie dodatkowo korzystnie wpływa na kondycję oczka – obniża się temperatura wody, poprawia natlenienie.

Oczko wodne jest EKO!

Wychodząc naprzeciw bioróżnorodności, warto pomyśleć o organizacji oczka wodnego w taki sposób, aby było nie tylko atrakcyjne dla naszego oka, ale także przyjazne dla zwierząt.

Zbiorniki wodne w ogrodzie powodują bardzo pozytywne zmiany pod względem przyrodniczym – tworzą nisze ekologiczne i środowisko życia dla drobnej fauny podwodnej, są miejscem bytowania płazów: żab, ropuch i kumaków, a także przestrzenią, gdzie mogą odpocząć ptaki i owady. Oczko wodne to także wodopój, dla pożytecznych i mile widzianych w ogrodzie gości, takich jak jeże czy nietoperze.

Aby zwierzęta chętnie korzystały z naszego oczka wodnego, warto przy okazji dekorowania, wyposażyć je w sporą ilość kamieni, otoczaków i głazów, z których będą mogły bezpiecznie sięgnąć do wody lub wyjść z niej na powierzchnię. Różnorodne, dobrze utrzymane i bezpieczne oczko wodne, stwarza okazję do naocznego poznawania świata flory i fauny, stając się doskonałym elementem edukacji przyrodniczej dla najmłodszych. Trudno o ciekawszą lekcję biologii!

Piękny trawnik to wizytówka ogrodu. Projektowanie ogrodu coraz wyraźniej zwraca się ku bioróżnorodności, jednak nadal piękny, soczysty i gęsty trawnik jest wizytówką i powodem do dumy. W ogrodzie wydajemy przyjęcia, spotykamy się z przyjaciółmi, to miejsce rekreacji, zabaw i gier.
Trawnik ma sporo do zniesienia. Jego wygląd, wytrzymałość, zdolność do regeneracji i dobra kondycja zależą nie tylko od jakości trawy, ale też od jej połączenia z podłożem.

Zamiast zastanawiać się jak siać trawę, wybierz trawnik w rolce

Trawa z rolki to najlepsza alternatywa dla tradycyjnego wysiewu. Gęsty, zielony dywan szybko się przyjmie i będzie odporny na uszkodzenia, bez przerzedzeń i nierówności. Aby stworzyć murawę idealną, należy odpowiednio przygotować podłoże pod trawę w rolce.

Po pierwsze: sprawdź odczyn gleby: trawa w rolce będzie się dobrze rozwijać przy lekko kwaśnym odczynie: między 5,5 a 6,5 pH. Wapnowanie należy wykonać przy wartości poniżej 5,5, a zakwaszanie, jeśli przekroczy 6,5 pH.

Po drugie: gleba pod trawę w rolce nie może być zbyt piaszczysta (luźna), ani zbyt gliniasta (zbita). Najlepszym podłożem pod trawnik w rolce jest humus czyli czarnoziem. Optymalna grubość warstwy to 15 – 20 cm.
Jeśli chcesz zapobiec niszczeniu trawnika przez krety i ich kopce, na głębokości około 10 cm ułóż siatkę zabezpieczającą.

Po trzecie: Trawę w rolce rozkłada się na podłożu pozbawionym chwastów, kamieni, resztek korzeni i innych roślin. W tym celu należy go przekopać i dokładnie wygrabić. W przypadku dużego zachwaszczenia terenu, konieczne może się okazać użycie specjalnych preparatów zapobiegających ich wyrastaniu (wtedy należy poczekać kilka tygodni, zanim przystąpi się do rozkładania trawnika).

Po czwarte: wyrównany teren należy zwałować, np wałem ręcznym (50-70 kg). Jest to konieczne, aby darń z rolki idealnie przylegała do podłoża i dzięki temu lepiej się ukorzeniła.

Na tak przygotowane podłoże można zacząć rozkładanie trawnika w rolkach.

Chcesz zlecić przygotowanie podłoża i rozłożenie trawy ekspertom?
Zobacz nasze realizacje i skontaktuj się z nami!

Gleba to najważniejszy element ogrodowego ekosystemu. Jest nie tylko podłożem dla roślin, ale także magazynem wody, powietrza i niezbędnych dla nich składników pokarmowych.
Zdrowa gleba, o odpowiedniej strukturze i składzie, to zdrowe rośliny. Wiedza na temat jej odczynu i zasobności w składniki odżywcze, to droga do uzyskania piękniejszych roślin ozdobnych, a także gęstych i soczyście zielonych trawników.

Rodzaje gleby


Wyróżniamy cztery podstawowe typy gleb: piaszczyste, gliniaste, ilaste i torfowe.
Najczęściej występującymi glebami w Polsce są gleby brunatne i płowe. Zajmują one ponad połowę powierzchni kraju. Tworzą się zazwyczaj na glinach zwałowych i iłach.
Różne typy gleb wymagają innych sposobów uprawy. Podstawowe informacje o jakości gleby możemy uzyskać sami, dzięki obserwacji jej powierzchni i wykonaniu kilku testów.
Do najważniejszych parametrów decydujących o żyzności gleby należą: zawartość próchnicy, struktura, właściwości sorpcyjne, odczyn, stosunki wodno-powietrzne i cieplne oraz aktywność biologiczna.

Obserwacja powierzchni i roślinności

Przyglądanie się powierzchni gleby w różnych warunkach pogodowych wiele o niej mówi. Jeżeli po obfitym deszczu woda szybko wsiąka w glebę, podczas suszy nie tworzy się skorupa, a widoczne są oznaki bytowania dżdżownic, możemy być pewni, że mamy do czynienia z dobrej jakości podłożem, o korzystnej strukturze.
W diagnostyce jakości gleby bardzo ważna jest jej barwa, ściśle powiązana z właściwościami fizycznymi i chemicznymi. Wpływa ona też na bilans cieplny: te ciemniejsze pochłaniają więcej ciepła niż jasne, dzięki czemu wiosną szybciej się aktywizują. Im ciemniejsza gleba tym więcej zawiera próchnicy. Najmniej żyzne są gleby piaszczyste.
Najważniejszym parametrem decydującym o żyzności gleby jest zawartość próchnicy, której w żadnej glebie nigdy nie jest za dużo. Powstaje ona z wnoszonej do gleby materii organicznej, a jej cennym źródłem jest kompost.

Odczyn gleby ma znaczenie


Gleby kwaśne i bardzo kwaśne stanowią w Polsce ponad połowę powierzchni gruntów. Czynniki pogodowe (głównie deszcz) wpływają na wymywanie z gleby wapnia i magnezu, co wpływa bezpośrednio na zmianę jej odczynu. Dlatego należy stale monitorować zakwaszenie gleby (testery pH dostępne już od 50 zł) i stosować właściwe nawożenie.

Analiza gleby


Aby uzyskać bardziej szczegółowe i konkretne dane o rodzaju gleby i jej parametrach można pobrać próbki gleby i zlecić wykonanie jej analizy, w okręgowej stacji chemiczno – rolniczej lub ośrodku doradztwa rolniczego.
Dlaczego warto wiedzieć?
Bo najczęstszym błędem jest źle dobrane nawożenie – pod względem ilości jak i rodzaju nawozów. Mając precyzyjną analizę, możemy dobrać optymalny sposób poprawienia jakości gleby, aby rośliny w naszym ogrodzie mogły bujnie rosnąć. Konkretna wiedza o rodzaju gleby, pozwala także najtrafniej dobrać gatunki roślin, które zamierzamy posadzić.

Trawnik po zimie

Po okresie zimowym trawnik zwykle jest w złym stanie i może wymagać szczególnej pielęgnacji. Wczesną wiosną, przyczynami złej kondycji trawy mogą być: zbyt niskie koszenie przedzimowe, puste miejsca tam, gdzie pies załatwiał potrzeby fizjologiczne, kopce kreta, ubytki darni wynikające z długiego zalegania śniegu.


Co należy zrobić z trawnikiem po zimie?

Po roztopieniu śniegu należy zlokalizować obszary darni obumarłej, w wyniku porażenia pleśnią śniegową. Miejsca te będą widoczne w postaci brunatnych, martwych źdźbeł. Wycinamy te je w całości (obumarła darń wraz z glebą), a ubytki uzupełniamy glebą mineralną i wysiewamy trawę, używając tej samej mieszanki, co przy reszcie trawnika.


Wertykulacja i aeracja

Pielęgnację trawnika rozpoczynamy od wertykulacji. Używa się do tego specjalnej maszyny, czyli wertykulatora. Obracające się noże usuwają filc, powstały z obumarłej trawy, rozłożonych liści i mchu, a także rozcinają rozłogi trawy, co intensyfikuje rozkrzewianie.
Aeracja ma na celu polepszenie dostępu powietrza, do strefy korzeni traw. Może być wykonana aeratorem z kolcami (na małym trawniku wystarczą buty z kolcami) lub specjalnym przyrządem, z ostrzami w kształcie rurek.
Wertykulację i aerację należy wykonać przy średniej wilgotności gleby, z pominięciem miejsc dosianych lub uzupełnionych nową darnią.


Jaki nawóz na trawnik po zimie?

Nawożenie wiosenne rozpoczynamy wieloskładnikowym nawozem mineralnym, który stosujemy w połowie zalecanej dawki. Można także zastosować nawożenie organiczne, stosując kupiony roztwór kwasów humusowych lub samodzielnie wykonany wyciąg wodny z kompostu.


Pierwsze koszenie trawnika

Nie spieszmy się z pierwszym koszeniem. Pozwólmy odrosnąć trawie nieco bardziej, niż podczas sezonu wegetacyjnego, a koszenie wykonajmy ostrzami ustawionymi o dwa poziomy wyżej, niż zwykle. Prawidłowo przeprowadzone pierwsze koszenie powinno być wykonane z opcją mulczowania, czyli pokrycia trawy warstwą
skoszoną, która ulega procesowi rozkładu i staje się naturalnym nawozem odżywczym.

DLACZEGO WARTO FORMOWAĆ ROŚLINY?

Uprawianie ogrodu daje wiele satysfakcji, bo praca, czas i pieniądze jakie inwestujemy, przynosi efekty w postaci pięknie zaaranżowanej zieleni, która cieszy nie tylko nasze oko, ale jest podziwiana przez sąsiadów i znajomych. Przycięte i uformowane na różne kształty krzewy, to nie tylko ciekawostka wizualna i element nadający naszemu ogrodowi oryginalności. Często przycinanie roślin sprzyja ich dobrej formie, gęstości ulistnienia i jakości pędów.

KIEDY I JAK FORMOWAĆ KRZEWY?

  • Aby zagęścić młody krzew, pierwsze cięcie należy wykonać zaraz po posadzeniu rośliny, na wysokości 20 cm.
  • Z drugim cięciem należy poczekać do wiosny następnego roku i dopiero wtedy przyciąć ostatnie przyrosty o ⅓ długości.
  • Pierwsze cięcia mają za zadanie nadać przybliżony do zaplanowanego kształt krzewu.
  • Po 2-3 latach warto założyć na roślinę stelaż i przycinać tylko te pędy, które wystają poza jego obręb.
  • Podczas sezonu wykonuje się trzy zabiegi formujące krzewy: w maju, na przełomie czerwca i lipca oraz pod koniec sierpnia.
  • Ostatnie cięcie pobudzające nowe pędy do wzrostu nie może zostać wykonane za późno, aby nowe przyrosty zdążyły zdrewnieć i tym samym nie przemarzły podczas zimy.
  • W zależności od tego jak szybko rośnie krzew, docelowy kształt uzyskuje się dopiero po kilku latach. Bardzo istotną rolę odgrywa regularność wykonywanych przycinek.

NIE TYLKO PRZYCINANIE

Pojęcie formowania krzewów zawiera w sobie jeszcze kilka zabiegów, poza cięciem. Należy do nich: szczepienie, czyli pobranie fragmentu pędu rośliny i przystawienie go do niej w innym miejscu, tak by obie części się zrosły. Pędy można również splatać ze sobą lub wplatać w specjalne skonstruowane stelaże, z czasem przycinając elementy wystające poza konstrukcję. Bardzo pomocne przy nadawaniu form roślinom są sznurki, szablony, tyczki bambusowe i listewki.

KTÓRE ROŚLINY NAJLEPIEJ NADAJĄ SIĘ DO FORMOWANIA?

Iglaste – cis pospolity, cis pośredni, modrzew, sosna górska odm. kosodrzewina, sosna karłowa 'Glauca’, sosna czarna 'Nana’, sosna wejmutka odm. 'Nana’, świerk kłujący, świerk biały, żywotnik zachodni

Liściaste – bukszpan, grab pospolity, irga błyszcząca, karagana syberyjska, laurowiśnia wschodnia, leszczyna, ligustr pospolity, ligustr jajolistny, ostrokrzew kolczasty, suchodrzew lśniący, śliwa ałycza, śnieguliczka, wierzba iwa, wierzba purpurowa, wierzba całolistna.

CZYM NAJLEPIEJ FORMOWAĆ ROŚLINY?

Wszystkie używane w ogrodzie sekatory i nożyce powinny być idealnie naostrzone, by wykonywać czyste cięcia zamiast ranić i szarpać roślinę. Części mechaniczne powinny być dobrze nasmarowane. Poza sekatorami i nożycami ręcznymi, zwłaszcza tam, gdzie roślin jest dużo i osiągnęły już znaczne rozmiary, przydatne mogą być narzędzia elektryczne lub spalinowe.

Ogród wymarzony, czyli jaki?

Planujesz samodzielnie zaprojektować swój ogród? Przystąpienie do pracy projektowej zacznij od odpowiedzi na kilka pytań. Jakie funkcje powinien pełnić Twój wymarzony ogród? Będzie, to miejsce przeznaczone do relaksu, grillowania i opalania się? A może wręcz przeciwnie! Chcesz, aby było to miejsce przeznaczone na aktywną rekreację i szaleństwa sportowe? W ogrodzie planujesz uprawiać warzywa i owoce, a może hobbystycznie chcesz
oddawać się dbaniu o nietypowe rośliny? Kiedy już odpowiesz na te pytania i określisz funkcję Twojego ogrodu, możesz przystąpić do projektowania.

Projektowanie ogrodu

Przygotuj plan ogrodu, na którym zaznaczysz dom, podjazd oraz ewentualne przeszkody. Określ przebieg ścieżek, uwzględniając dobrą komunikację między domem, a ogrodem. Na tym etapie możesz oznaczyć strony świata, dzięki czemu późniejszy wybór roślin ogrodowych będzie prostszy. Niektóre rośliny lepiej rosną po stronie północnej, a inne po stronie południowej. Zaplanuj osadzenie roślin w zależności od nasłonecznienia ogrodu oraz preferencji roślin. Zagospodarowując teren z roślinami, zwróć uwagę na ich rozmieszczenie. Dobrą praktyką jest sadzenie roślin w odstępach, tak aby nie były posadzone zbyt gęsto i nie znajdowały się blisko budynku. Pamiętaj, że rośliny będą rosły, więc jeśli posadzisz je zbyt gęsto lub za blisko budynku, mogą zepsuć zaplanowany efekt. Jeśli zależy Ci na efekcie otwartej przestrzeni w ogrodzie, nie sadź roślin czy drzew na środku. Nawet jedno drzewo posadzone w centrum ogrodu wizualnie zmniejszy przestrzeń. Dobierz gatunki roślin, kierując się ich właściwościami oraz możliwością rozwoju w towarzystwie innych gatunków. Na tym etapie, powinieneś wiedzieć jaki rodzaj gleby znajduje się w Twoim ogrodzie. Dzięki analizie gleby będziesz mógł wybrać rośliny, którym zapewnisz optymalne warunki wzrostu. Projektując ogród, weź pod uwagę jak będzie wyglądał za kilka lat. Rośliny, które teraz sadzisz, za kilka lat urosną i będą zajmowały więcej przestrzeni.

Dobór kolorów w ogrodzie

Kiedy wiesz już jaką funkcję ma pełnić Twój ogród oraz jakie rośliny tam będą, zadbaj o spójność kolorystyki. Wybór kolorów podkreśli styl ogrodu oraz jego ogólną estetykę. Aranżując ogród, weź pod uwagę barwę elewacji budynku, dachu i ogrodzenia. Te elementy wpłyną na finalny efekt. Zwykle w ogrodach dominującym kolorem jest zieleń, która stanowi tło dla całej aranżacji. To do Ciebie należy decyzja czy postawisz na ograniczoną paletę barw, monochromatyczną czy na rabaty kolorystyczne. W dobrze zaprojektowanym ogrodzie akcenty kolorystyczne będą widoczne również jesienią. Rozważ wykorzystanie traw ozdobnych lub gatunków roślin z kolorowymi pędami.

Wskazówki w projektowaniu ogrodu

Przy projektowaniu ogrodu kieruj się określoną wcześniej funkcjonalnością. Ogród powinien być przyjaznym miejscem. Jeśli w ogrodzie ma się znaleźć plac zabaw dla dzieci, wybierz miejsce, które będzie dobrze widoczne. Dzięki temu będziesz miał dzieci na oku. Miejsce przeznaczone do zabawy czy grillowania, ulokuj z dala od okien sypialni. Pozwoli Ci to zachować ciszę, jeśli na zewnątrz będzie gwar.

Samodzielne projektowanie czy zlecenie projektu

Samodzielne zaprojektowanie ogrodu z całą pewnością będzie satysfakcjonujące, jednocześnie będzie to zadanie wymagające przygotowania oraz wiedzy. Proces projektowania ogrodu, a następnie samej realizacji dla osoby bez doświadczenia z pewnością pochłonie wiele godzin. Czasami może się okazać, że zastosowane materiały lub rośliny będą wymagały zmiany, a to wiąże się z dodatkowymi kosztami. Wybór profesjonalnej firmy to zdecydowanie oszczędność czasu. Nie musisz posiadać wiedzy z zakresu gleby, roślin czy materiałów. Ponadto, przed przystąpieniem do pracy znasz pełny kosztorys, a sama realizacja projektu przebiegnie sprawniej.

Ile kosztuje zaprojektowanie ogrodu?

Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie. Cena projektu uzależniona jest od wielkości ogrodu, zwykle cena za metr kwadratowy oscyluje w granicy do kilkunastu zł za metr. W skład projektu wchodzi nie tylko wizualizacja projektu i dobór kolorystyki, ale także spis roślin z opisem ich gatunków i wybór materiałów. Wybór architekta krajobrazu może okazać się sporym ułatwieniem, jeśli planujesz samodzielne wykonanie prac ogrodowych, ale nieposiadasz niezbędnej wiedzy. Architekt krajobrazu opracuje projekt, ale realizacja pozostanie w Twoim zakresie. Jeśli zdecydujesz się na profesjonalną realizację projektu, cena za realizację zazwyczaj wynosi około kilkunastu procent od wartości projektu.

Automatyczny system nawadniania, stanowi alternatywę dla tradycyjnych metod nawadniania ogrodu, takich jak przenośne zraszacze, konewka czy pistolet podłączony do węża ogrodowego. Regularne nawadnianie jest kluczowe dla utrzymania zdrowych i pięknych roślin. Takie rozwiązanie zapewnia równomierny dostęp do wody dla wszystkich
roślin, co pozwala im rosnąć i kwitnąć w najlepszy sposób. Nawet rośliny, które są stosunkowo wytrzymałe na warunki atmosferyczne, np. iglaki, źle znoszą długotrwały deficyt wody.


Jeśli cenisz sobie piękny ogród, a jednocześnie chcesz zaoszczędzić czas na ręczne podlewanie i zredukować zużycie wody, rozważ zastosowanie automatycznego systemu nawadniania w swoim ogrodzie. Możesz zaoszczędzić nawet do 50% w porównaniu do ręcznego podlewania roślin, kiedy często dochodzi do nadmiernego zużycia wody.

Jak zaprojektować system nawadniania ogrodu?

Projektowanie systemu nawadniania, najlepiej zacząć od przygotowania schematu ogrodu. Dzięki temu zaplanujesz zakupy związane z montażem systemu i unikniesz nadprogramowych wydatków. Na przygotowanym planie zaznacz elementy, które nie wymagają nawadniania, np.: budynki, podjazdy czy ścieżki oraz miejsce ujęcia wody.


Ustal, z jakiego źródła wody będzie zasilany system nawadniania. W przypadku wody ze studni pamiętaj o jej wstępnym oczyszczeniu. Jeśli woda będzie pochodziła z sieci, ten etap możesz pominąć, ponieważ jakość wody jest badana w zakładzie odpowiedzialnym za jej dostarczenie. Na schemacie zaznacz rozmieszczenie zraszaczy.
Już na tym etapie ustal zasięgi działania zraszaczy, aby były optymalne dla nawadnianej powierzchni. Dopiero teraz, możesz określić średnicę rur, które będą doprowadzały wodę. Zdarza się, że źródło wody ma niedostateczną wydajność i nie zapewni jednoczesnego zasilania wszystkich zraszaczy. W takim przypadku możesz wyznaczyć
w schemacie sekcje, które będą nawadniały poszczególne fragmenty działki. Dobrą praktyką jest podzielenie sekcji w sposób, uwzględniający różnorodność zastosowanych zraszaczy. W jednej sekcji powinien być jeden typ zraszacza. Dzięki temu dostarczana woda będzie równomiernie nawadniać rośliny, zachowując tę samą prędkość.


Kiedy zaplanujesz przebieg rur doprowadzających wodę i zasilających zraszacze, możesz przejść do określenia zaworów i elektrozaworów. Zawory będą dostarczały wodę do sekcji w ogrodzie i jeśli to niezbędne, do przewodów zasilających.

Ostatnim etapem związanym z projektowaniem i montażem, jest automatyzacja systemu nawadniającego, czyli sterownik.

Jak ustawić nawadnianie ogrodu?

Sterownik umożliwia działanie systemu nawadniającego w ogrodzie, bez udziału człowieka. Zaprogramowane urządzenie wysyła sygnał do elektrozaworów i rozpoczyna nawadnianie w określonym czasie oraz na wybranych sekcjach. Wybierając sterownik warto wiedzieć, że sterownik czasowy jest tańszy niż zautomatyzowany, jednak nie uwzględnia on warunków pogodowych. Do zautomatyzowanego sterownika podłączona jest stacja pogodowa oraz czujnik wilgotności gleby. Dzięki temu unikniesz nawadniania ogrodu w czasie opadów lub chwilę po nich, gdy gleba jest jeszcze wilgotna. Zwykle nawadnianie gleby powinno być wykonywane w nocy, między godziną 1 a 4. W tym czasie rośliny nie są narażone na ostre słońce. Woda powinna docierać na głębokość 20 – 30 cm. Na tej głębokości jest zlokalizowana większość korzeni roślin, które pobierają wodę.

Kiedy włączyć nawadnianie ogrodu po zimie?

Przed pierwszymi przymrozkami system powinien być wyłączony i wyczyszczony z resztek wody. Pozwoli to na uniknięcie usterek. Po zimie, kiedy minie okres przymrozków możesz ponownie zamontować i uruchomić system nawadniania. Zwykle, bezpiecznym terminem jest połowa maja.

Ile kosztuje system nawadniania ogrodowego?

Ciężko jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Finalna cena zależna jest od wielkości obszaru, który chcemy nawadniać, ceny materiałów niezbędnych do montażu jak rury, złącza i zraszacze. Cena będzie wyższa, jeśli zdecydujesz się zatrudnić profesjonalną firmę, jednak Twój czas oraz praca będą wymagały zdecydowanie mniej wysiłku. Opracowanie planu systemu nawadniania, ułatwi Ci stworzenie kosztorysu, a tym samym otrzymaniem kwoty końcowej. Zwykle osiąga ona wielkość kilku tysięcy złotych.

    Zadzwoń teraz